Skip navigation

Category Archives: FOSS

மென்பொருட் துறையில் பிரதானமாக இரண்டு வகையான உரிம ஒப்பந்தங்கள் உள்ளன.
1) சுதந்திர உரிம ஒப்பந்த மென்பொருட்கள்
2) தனியுரிம ஒப்பந்த மென்பொருட்கள்.

இக்கட்டுரையின் நோக்கம் வாசகர்க்ளிடையே சுதந்திர உரிம ஒப்பந்த மென்பொருட்கள் பற்றியதும், அவை ஏன் அவசியம் என்பது பற்றியதுமான ஒரு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துதலாகும்.

கட்டற்ற மென்பொருட்கள் என்பன கட்டற்ற மென்பொருள் அறக்கட்டளையின் வரைவிலக்கணப்படி ” எந்தவிதமான கட்டுப்பாடுகளும் தடைகளும் அற்று பயன்படுத்த, நகலெடுக்க, கற்க, மாற்றம் செய்ய, மீள விநியோகிக்கப்படக்கூடிய மென்பொருளாகும்”. பொதுவாக மென்பொருள் ஒன்று உங்களுக்கு விற்கப்படுவதில்லை, மாறாக உங்களுக்கு அதனை குறித்த உரிம ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் பாவனை செய்ய அனுமதி வழங்கப்படுகின்றது. பல உரிம ஒப்பந்தங்கள் பாவனையாளர் மீது கடும் நிபந்தனைகளை விதிக்கின்றன. உதாரணமாக பாவனையாளர் மென்பொருளை எவ்வாறு பயன்படுத்த வேண்டும், எவ்வாறான சந்தர்ப்பங்களில் பயன்படுத்த முடியாது, பாவனையாளர் சுதந்திரம் எவ்வாறு கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது போன்ற விடயங்களே நிபந்தனைப்படுத்தப்படுகின்றன. இவை பாவனையாளர் சுதந்திரத்தை பறிப்பதுடன் பாவனையாளர்களை மென்பொருள் வழங்குனருக்கு கடப்பாடுடையவராக மாற்றுகின்றன. அத்துடன் பாவனையாளர் பணம் செலுத்தி பெறும் மென்பொருட்களின் உள் வேலைப்பாடுகள் பாவனையாளரிடமிருந்து மறைக்கப்படுகின்றன. ஆணை மூலம் என்பது குறித்த ஒரு மென்பொருள் ஒன்றை உருவாக்க தேவையான அடிப்படை கட்டளைத்தொகுதியாகும். இக்கட்டளைத்தொகுதியை படித்தறிய முடியுமாயின், குறித்த ஒரு மென்பொருள் எவ்வாறு இயங்குகின்றது என்பதை எவரும் அறிந்துகொள்ள முடியும். ஆனால் மென்பொருள் நிரற்படுத்தும் நிறுவனங்கள் வியாபார போட்டி கருதி இவ் ஆணைமூலங்களை பயனருக்கு அறியத்தருவதில்லை. இது ஏன் பயனரை பாதிக்கின்றதென்று நோக்கினால், ஒரு மென்பொருள் இருமம் எவ்வாறு தொழிற்படுகின்றது என்பது தெரியாதவிடத்து அதன் மீது நம்பிக்கை வைப்பது கடினமாகிறது. பயனரின் தனியார் தகவல்கள், இரகசிய விபரங்கள் என்பவற்றை ஒரு மென்பொருள் பயனர் விளக்கமோ அனுமதியோ இன்றி மென்பொருள் உருவாக்குனருக்கு கணினி வலையமைப்பு பின்வாசல்கள் வழியாக அனுப்பிவைக்க முடியும். இவ்வாறு திருடப்படும் தகவல்கள் பயனரை தனியராக அடையாளங்காட்டுவதற்கோ அல்லது மென்பொருள் நிரலாக்கல் நிறுவனத்தின் பிற வியாபாரத்தேவைகளுக்கோ பயன்படுத்தப்படலாம். இது முற்றிலுமாக தவிர்க்கப்பட வேண்டிய ஒரு விடயமாகும்.

Free Software Foundation Logo

கட்டற்ற மென்பொருள் அறக்கட்டளை

இவ்வாறான தனியுரிம மென்பொருட்களினால் பயனர்களுக்கு ஏற்படும் தீங்குகளை கண்டு அதற்கு எதிராக, பயனர் சுதந்திரத்தை முன்னிறுத்தி ஏற்படுத்தப்பட்டதே சுதந்திர உரிம மென்பொருள் ஒப்பந்தங்கள். இவ்வொப்பந்தங்களின் பிரதான நோக்கம் பயனருக்கு அவர் பயன்படுத்தும் மென்பொருட்கள் மீது முழுமையான சுதந்திரத்தை வழங்குதலாகும். சுதந்திர மென்பொருட்கள் எவ்வாறு பயனர் சுதந்திரத்தை உறுதிப்படுத்தவேண்டும் என்பதற்கு கட்டற்ற மென்பொருள் அறக்கட்டளை சில வரையறைகளை வழங்குகின்றது. இவை தனியுரிம மென்பொருட்களால் நிர்ப்பந்திக்கப்படும் கட்டுக்களை/தளைகளை அகற்றுவதால் தளையறு மென்பொருட்கள் எனவும் அழைக்கப்படுகின்றன. பிரதானமாக நான்கு வகை தளையறு நிலைகள் உள்ளன

0) எப்பொருட்டும் நிரலினை இயக்கக் கூடிய சுதந்தரம். (முதலாவது சுதந்தரம்).
1)  நிரல் பணியாற்றும் விதத்தைக் கற்று தமது தேவைக்கேற்றாற் போல் ஆக்கிக் கொள்ளக் கூடியச் சுதந்தரம். (இரண்டாவது சுதந்தரம்). முதற்கண் நிரலின் மூலத்தினை அணுகக் கூடிய உரிமம் இதற்கு கொடுக்கப் பட்டிருத்தல் வேண்டும்.
2) பிறரும் பயனுற வேண்டி படி யெடுத்து விநியோகிப்பதற்கான சுதந்தரம். (மூன்றாவது சுதந்தரம் )
3) ஒட்டுமொத்த சமூகமும் பயனுற வேண்டி, நிரலினை மேம்படுத்தி, செய்த மாற்றங்களைப் பொது மக்களுக்கு வெளியிடுவதற்கான சுதந்தரம். முதற்கண் நிரலின் மூலத்தினை அணுகக் கூடிய உரிமம் இதற்கு கொடுக்கப் பட்டிருத்தல் வேண்டும். (நான்காவது   சுதந்தரம்)

இவ்வாறான நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் மென்பொருள் நிரற்படுத்துனர்கள் மென்பொருள்களை வெளியிடுமிடத்து தனியொரு பயனரின் சுதந்திரம் பாதுகாக்கப்படும் என்பதே கட்டற்ற மென்பொருள் அறக்கட்டளையின் எதிர்பார்ப்பாகும்.

பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் பயனர்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தை பற்றி சிந்திப்பதில்லை. ஏனெனில் பயனர்கள் மென்பொருட்களை ஒரு பண்டமாக நோக்குவதில் சிரமங்களை எதிர்நோக்குகின்றனர். கணினியில் தொழிற்படும், கையால் தொட்டுணரவோ, சடப்பொருளாக கருதவோ முடியாத ஒரு பொருளாக மென்பொருட்கள் இருப்பதே இதற்கான காரணமாகும். ஆனாலும் மென்பொருட்கள் நாம் நித்தியம் பயன்படுத்தும் நாற்காலியோ, மேசையோ போன்ற ஒரு விற்பனைப்பண்டமாகும். கதிரை செய்த தச்சனார் நாம் கதிரையை இப்படி மட்டுந்தான் பயன்படுத்த முடியும் என்று நிபந்தனை விதிப்பதில்லை. அவ்வாறே நிபந்தனை விதித்து, நாம் அதன்படி நடக்காவிட்டால் கதிரையை பிடிவிறாந்து அனுப்பி கைப்பற்றுவதும் இல்லை. கதிரை எம்மால் கொள்வனவு செய்யப்படுகின்றதென்றால் அது சம்பந்தமான அனைத்து உரிமங்களும் எமக்கு வழங்கப்படுகின்றன. கதிரைமீது எப்படிவேண்டுமென்றாலும் நாம் உட்காரமுடியும், தேவையெனில் வேறுவிதமாக நிறப்படுத்தி அதை பயன்படுத்தமுடியும். கதிரையை உடைத்து அதை வேறுதேவைகளுக்கு பயன்படுத்த முடியும்,  நண்பரொருவர் கேட்கிறாரெனில் அக்கதிரையை அவருக்கு உரிமை மாற்றம் செய்யவும் முடியும். இவ்வுரிமைகள் எமக்கு பண்டங்கள் கொள்வனவு செய்யப்படும்போது இயற்கையாக வழங்கப்படுகின்றன. ஆனால்
மென்பொருட்களினை பொறுத்தவரை இச்சுதந்திரங்கள் யாவும் பறிக்கப்படுகின்றன. நீங்கள் விரும்பியவாறு பயன்படுத்துவதோ, அதன் பகுதிகளை வேறு தேவைகளுக்கு பயன்படுத்துவதோ, உங்களுக்கு தேவையான வகையில் அதை மாற்றஞ்செய்வதோ அல்லது மென்பொருளை உரிமை மாற்றம் செய்வதோ தனியுரிம மென்பொருள் ஒப்பந்தங்கள் மூலம் சட்டவிரோதமாக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் ஒன்றையேனும் நீங்கள் செய்தால் அறிவுசார் சொத்துரிமையை நிந்தித்தார் என்ற குற்றச்சாட்டின்படி நீங்கள் தன்டனைக்கு உள்ளாக்கப்படுவீர்கள்.

இவ்வாறான கட்டுப்பாடுகளை நீங்கள் விரும்பாவிட்டால், உங்கள் சுதந்திரத்தை நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள் என்றால், கட்டற்ற மற்றும் திறந்த ஆணைமூல மென்பொருட்களினை பயன்படுத்துங்கள், ஒருவரும் உங்கள் பாவனையை கட்டுப்படுத்தவோ, உங்கள்மீது தடைகளை விதிக்கவோ முடியாது. மேலும் தகவல்கள் அறிந்துகொள்ள பின்வரும் இணைய முகவரிகளை அணுகுங்கள்.
http://www.gnu.org/home.ta.shtml
http://www.gnu.org/philosophy/free-sw.ta.html
http://www.fsf.org/

Advertisements

Disclaimer: I am a KDE user (4.5 RC2) and I love using it.

The KDE vs GNOME argument has been a long running one and both sides have an immense pool of advantages and disadvantages. Recently I’ve seen quiet a lot of people complaining that KDE 4 is a big disaster and calling it probably the biggest disaster that ever happened in FOSS community. Some even went as far as to describe it a complete trash. But all these people are forgetting the big question as to why KDE community would completely abandon their tried and tested KDE 3.5 series and make a huge leap to 4.x series. The main reason, among other things was that KDE 3, along with GNOME, had a lot of legacy code which was becoming a major pain in the butt. KDE decided to dump all that behind and start anew with KDE 4 whereas GNOME couldn’t make such a daring move. KDE looked to the future and GNOME is staying behind becoming stale by the day. KDE 4 initially was unstable, had frequent crashes and the user experience was a total screw up. But that all ended somewhere near 4.2. KDE is continuing to become stable by the day without the hindrances of all those legacy code but GNOME is lagging behind. KDE has always been the first to try out the cool and new stuff in the tech field and has managed to do it better than anyone else. GNOME on the other hand believes in iterative improvements to code. KDE probably is in a transitional stage where it’s working out the rough edges. It happens all the time in the software industry when you abandon everything behind and start anew. Microsoft had it with Vista, Apple had it with OS X. vista was a total disaster, but Windows 7, built on the foundations of Vista, was met with universal acclaim. That’s what KDE is also doing. It’s ironing out the new shirt. Looking at GNOME roadmap, I don’t see anything new coming anywhere near except for the GNOME 3 desktop modifications. It’s mostly cosmetic stuff, but under the hood it’s almost the same old GNOME. I dare blame GNOME for being less innovative. What is there in GNOME that makes it stand out from the rest? If you’re going to be one in a competition, you have to be competitive, you have to have the ‘edge’ in everything. GNOME, in my view, just doesn’t have it yet. GNOME is a good place to start Linux people say. I neither started with GNOME nor am a big fan of it. I believe when (if) finally GNOME has the guts to let go of the stale code base and decides to move forward, KDE will be years ahead of it, having passed the transitional period ages ago.